Rano , kiedy wstałem wyjrzałem przez swoje okienko w boksie . Byłem bardzo zdziwiony bo ... całe howrse było białe !!! Ziemia była chyba po metr pokryta dziwną , zimną , puchatą i białą trawą . Drzewom odrosły białe liście , które w ogóle nie przypominały liści tylko biały mech rosnący na gałęziach ! W dodatku z nieba zaczął padać biały , zimny deszcz ! Fala też była bardzo zdziwiona gdy to zobaczyła . Jednak już nie mieliśmy boksów obok siebie tak jak w dzieciństwie więc nie miałem z kim pogadać o tym dziwnym zjawisku . Pół godziny później wstała Calvalana . Musiałem ją koniecznie spytać co to za dziwne coś pokryło cały świat !
- To jest śnieg Guciu - Powiedziała .
- Śnieg ? Co to jest śnieg ?
- To taki biały puch który spada z nieba w zimę . Nie pamiętasz ?
- Nigdy go wcześniej nie widziałem !
- Jak to nie ? Przecież on spada co roku .
- Na serio ? Jakoś nie pamiętam żebym go wcześniej widział .
- Kiedy byłeś źrebaczkiem uwielbiałeś śnieg ! Zawsze się chętnie w nim bawiłeś . Jak możesz nie pamiętać ?
- Jakoś w zeszłym roku go nie było !
- Dlatego bo byłeś u swojej kuzynki na hiszpańskim howrse , a tam nie pada śnieg .
- aaaaa.... jakoś zapomniałem ....
- Kucyki szetlandzkie mają strasznie słabą pamięć !
Przypomniałem sobie już . To był śnieg ! Byłem bardzo szczęśliwy . Zawsze tak fajnie się z Falą bawiłem w śniegu . Jednak wiem na pewno że po raz pierwszy spadło go aż tyle na raz ! Nigdy tak dużo nie spadło . Przez cały dzień padał śnieg . Było go coraz więcej i więcej aż było go tak dużo , że brodziłem w nim po uszy ! Tak się zapadłem w śnieg że nie mogłem odnaleźć swojego boksu . A Calvalana kazała wszystkim wrócić do boksu . W końcu udało mi się wygrzebać ze śniegu lecz nie byłem w swojej stajni . Byłem gdzieś w lesie ! Bardzo się przestraszyłem . Nie wiedziałem gdzie jestem i jak wrócić do stajni . Nadal padał śnieg i było bardzo zimno . Cały się trząsłem . Wiał silny wiatr i prawie nic nie widziałem . Wydawało mi się że widzę gdzieś w oddali jakiegoś konia . Okazało się że to naprawdę był koń ! Jednak nie zwyczajny tylko boski . Nigdy jeszcze nie spotkałem boskiego konia . Przedstawiła się jako mróz . Zapytałem ją czy pomoże mi odnaleźć drogę do stajni . Zgodziła się . Zaczęła głośno rżeć i po chwili śnieg się tak rozsunął że powstała droga prowadząca do mojej stajni ! Chciałem zapytać jak ona to zrobiła jednak już jej nie było . Po prostu zniknęła ! Przez chwilę myślałem że to tylko sen ale to nie był sen . Udało mi się wrócić do stajni . Opowiedziałem wszystkim o mojej przygodzie jednak nikt nie wierzył że spotkałem boską klacz . A przecież ja nigdy nie kłamię ! No może czasami ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz